Страсно! Човечките зоолошки градини постоеле низ Европа до 1958 година

301

Европските и другите западни земји кои себеси се сметаат за врв на демократијата не така одамна имаа т.н „човечки зоолошки градини“, за кои јавноста неволно зборува, сакајќи да ја прикрие оваа срамна историја на човечки расизам и идиотизам. Да се ​​потсетиме на тие „западни вредности“ од не така далечното минато. Имено, во Белгија до 1958 година постоеле „човечки зоолошки градини“ (како што се нарекуваат), односно отворени изложбени простори каде што луѓето биле прикажувани како експонати. Страшно… Толку од т.н „Западните вредности“…

Ота Бенга беше киднапиран од Конго и донесен во изложбената градина како еден од живите експонати.

Првата позната „човечка зоолошка градина“ во Европа била отворена во Ватикан во шеснаесеттиот век. Познатиот кардинал Медичи составил збирка на луѓе вклучувајќи Турци, Индијци, Маори итн. Тој напишал дека е првиот во Европа што собрал дваесет јазици на едно место.

Човечките зоолошки градини не се изум на белци. Првата позната ваква градина била во сопственост на владетелот на Ацтеките Монтезума II на крајот на 15 век. Ова не беше ништо во споредба со она што допрва требаше да дојде со доаѓањето на белиот човек во новооткриените, а потоа и неистражените земји.

Во средината на 19 век, сите поголеми центри во Европа имаа такви „изложби“ со луѓе како живи експонати. Тие главно прикажуваат црнци, потоа албиноси, луѓе со низок раст, луѓе со различни синдроми итн. Општото движење за запознавање егзотични земји во Европа денес е претставено преку учебниците и општата култура како „проширување на хоризонтите на европските народи кон други насоки на компасот.

Меѓутоа, колонијалната експлоатација на ресурсите и луѓето (луѓето тогаш, особено во Африка, се сметаа за ресурс оп.а.) и робовладетелскиот однос кон нив и нивната земја, т.е. животот на луѓето во тие „етнолошки паркови“ , кои биле донесени таму против нивна волја, обично не се споменува. Сепак, понекогаш треба да се потсетиме на сите тажни и срамни моменти во историјата на човечкиот род за да научиме нешто за човечката раса од сето тоа.

Да потсетиме, во овие изложбени простори живееја и луѓето кои беа ’изложувани’ како експонати на посетителите, а понекогаш дури беа и врзани како експонати, што е крајно нехумано, а што можеме да го видиме и на насловната фотографија на која се гледа мало дете од Филипините (Кони Ајленд) врзано со конец на дрвен столб – како експонат додека белците во костуми гледаат. Страшно да се види. Човечката раса е навистина подготвена за секакви зла и одвратности.

Во втората половина на 19 век се појавува германскиот истражувач, ексцентричен и авантурист Хагенбек, кој набавува диви животни за разни циркуси и зоолошки градини. 

Помислил да организира изложба на луѓето кои ги претставувал како дивјаци. Првата ваква изложба беше прикажана во 1874 година во Германија. Хагенбек прикажал некои диви животни (лавови, слонови, крокодили), како и црнци од Нубија (дел од Судан). А тие црнци ги прикажа како диви ѕверови – во кафези! И тогаш почна…

Од Северна Америка, преку Британија и Франција и низ цела Белгија, почнаа да се отвораат вистински зоолошки градини, каде главна атракција беа луѓето, главно црнци. 

Од мали Пигмеи, преку Бушманите, до Нубијци и Хотентоти. Човечката разновидност беше предмет на чудење на доминантната раса, наместо да ја перципира истата разновидност како богатство на светот и планетата што сите го делиме…

Влезот се наплаќаше посебно, а дополнително се наплаќаше фотографирање со таканаречените дивјаци. Поминавме долг пат како човечка цивилизација технолошки, но во однос на нашата хуманост, за жал, сè уште сме во зародиш до ден-денес. Доволно е мало охрабрување од властите и мејнстрим медиумите и луѓето за кратко време се свртуваат еден против друг, до тој степен што попрво би ја ставиле таа група на луѓе кои не размислуваат како нив во кафези… Луѓето едвај чекаат да се осудуваат, да дискриминираат некој што не е како нив… Знаеме ли да учиме од историјата или не ни интересира такво нешто?

Ваквите тажни историски моменти се потсетување на што е подготвен човекот. Со право можеме да бидеме згрозени…

Извор на фотографија: nonviolence.org, Википедија, news.cnrs.fr, rarehistoricalphotos.com, evolutionnews.org

Името на ова мало девојче не е познато, ниту се знае нешто за нејзината судбина. Фотографијата останува како тажен потсетник за нејзините денови поминати во изложбениот простор со живи луѓе, кои сè уште ги нарекуваат човечки зоолошки градини.

ВАЖНО!!! Почитувани читатели на МКДПресс, ограничени сме поради нашите позиции! Најавете се директно на страницата www.mkdpress.site . Споделете на вашите профили, со пријателите, во групи и на страници. На овој начин ќе ги надминеме ограничувањата, а луѓето ќе можат да стигнат до алтернативното гледиште на настаните!?

You might also like